3 . آيهء شاهد ( سورهء بقره ) قرآن كريم در اين مورد مىفرمايد : وَ كَذلِكَ جَعَلْناكُمْ أُمَّة وَسَطاً لِتَكُونُوا شُهَداءَ عَلَى النَّاسِ وَ يَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهيدا « 2 » شما را امّت وسط و ميانه ( بدون افراط و تفريط ) قرار داديم تا در روز قيامت شاهد بر اعمال مردم باشيد و پيامبر شاهد بر شما باشد . ائمّهء اطهار ( ع ) فرموده‌اند : منظور از « امّت » در اين آيه ، ما هستيم ؛ « 3 » يعنى اميرالمؤمنين ( ع ) و بعد از ايشان بقيّهء ائمّه ( ع ) ، يكى پس از ديگرى در روز قيامت موافق و مخالف مردم شهادت مىدهند ، مشخّص مىكنند كه اين فرد بهشتى است يا جهنّمى . لازمهء اين معناى شهادت ، معناى سوّمى است و آن هم اين كه در اين دنيا همهء ما در محضر اين ذوات مقدّس هستيم و آن‌ها حاضر و ناظر بر اعمال و افعال ما هستند . لازمهء اداى شهادت ، تحمّل شهادت و مشاهدهء آن چيزى است كه مىخواهد در مورد آن شهادت دهد . و الّا كسى كه حاضر و ناظر بر اعمال ما در اين دنيا نباشد ، چگونه مىتواند در آخرت شهادت بر آن بدهد ؟ تا كسى صحنه‌اى را نديده باشد ، نمىتواند در دادگاه نسبت به آن

--> ( 2 ) . بقره / 143 . ( 3 ) . ن . ك : بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار ، باب عرض الأعمال عليهم و أنهم الشهداء على الخلق ، ج 23 ، صص 333 - 351 .